Kişilerarası İlişkilerde Bağımlılık

KARTON KAPAK, KİTAP KAĞIDI, 192 SAYFA

YAZAR: PROF. DR. GÜLSÜM ANÇEL,

Her birimiz farklı şekillerde iletişimkurarız. İletişim kurma ve ilişki biçimimiz yaşamımızda ne olduğumuz ve neolmak istediğimizi belirler. Bu nedenle ilişkilerimize ilişkin kendimizideğerlendirmek yani içgörü sahibi olabilmek yaşamımız boyunca önemli kazanımlarelde etmemizi sağlar.

İlişkilerimizi değerlendirmeköğrenilebilen bir beceridir. Bu kitapta ilişkiyi bağımlılığını tanıma ve başetme yollarının farkına varılması amaçlanmıştır. Siz  ilişkide bağımlı olma konusunu şimdiye dekfarklı düşünüyor olabilirsiniz. Çünkü çoğu zaman bağımlı ilişkiler toplumsal vekültürel olarak desteklenen ve benimsenen bir ilişki biçimi olabilmekte ve bu nedenle bireye toplumda bir değerkazandırmaktadır. Bu toplumda size değer kazandıran bir ilişki biçimini sorgulamakçok kolay bir davranış olmayabilir. Ancak ilişki bağımlılığı yaşıyor olmanınsizin yaşamınızdaki etkisini değerlendirmek bu konuda karar vermeyikolaylaştırabilir.

İlişkilerde bağımlı kişilerindavranışlarını öğrenmeden önce belirtilmesi gereken nokta,  bu tür davranışa sahip olmanın bir hastalıkolmadığıdır. Tersine, bu ilişki biçimi toplumumuzda “iyi”, “fedakar”, ”kendindençok başkalarını düşünen” insan olarak değerlendirilebilmenin geleneksel olarakkabul edilmiş şeklidir. Kimimiz bu davranışları çocukken bazılarımız ise dahasonraki yaşantımızda öğreniriz.

Hem erkek hem de kadınlarda ilişkibağımlılığı gelişebilmektedir. Ancak özellikle kadınlarda bu tür ilişki biçimikadınsı özellikler olarak desteklendiği ve pekiştirildiği için çok iyiöğrenilmiş olur. Böylece kendimizi ifade etmek, gereksinimlerimizi gidermek adınagerekli olmasa da bu davranışları göstermeye başlamışızdır. Oysa ilişkilerebağımlı hale getiren bu davranışlar bütünü çoğu zaman bize zarar verecek,incitecek hale gelebilmekte ve  yaşamı dahada zorlaştırabilmektedir. Başkalarına duyarlı olmak ve gerektiğinde yardım etmekinsanca bir eylemdir. Ancak kendine duyarsız olmak pahasına başkalarınıngereksinimlerine aşırı duyarlılık göstermenin insanın kendi kendineyabancılaşmasına yol açabileceğini fark etmek gerekir. Dahası “iyi niyetle”yapılan bu davranışlar başkalarına da yarardan çok zarar vermektedir.

Kendi bireysel gereksinim vevarlığımızı fark ederek daha sağlıklı davranmak ve değişebilmek mümkün müdür?  Kuşkusuz bu hedef değişimi istemek ve çabagöstermenin sonucunda gerçekleşir. Davranışlarımızın farkına varmayı,farklılaştırmayı,  işe yaramayandavranışlarımızı değiştirmeyi öğrenebiliriz. Fakat çoğumuz davranışlarımızındeğişmesi gerektiğini bilmiyoruz. Pek çoğumuz sürdürdüğümüz davranış biçimininişe yaramadığını anlamıyoruz. Günlük yaşamımız içinde çevremizdeki şeyler veinsanlardan başka kendimizi de fark edip, kendimizle baş başa kalamıyoruz.

Değişebiliriz. Ancak davranışlarımızı artıkdeğiştirmemiz gerektiğini fark edersek…